Η γλώσσα του σώματος και οι τεχνικές ανάκρισης

Αναδημοσίευση από Άπατρις

Ήξερε ο Τορκεμάδα Ψυχολογία;

Στην αρχαία τραγωδία, η εμφάνιση του κράτους ακολουθείται μονίμως από τη βία. Στις ανθρώπινες κοινωνίες, η εμφάνιση του κράτους μας έφερε και το επάγγελμα του… ανακριτή.

Η ανάκριση, για χιλιάδες χρόνια, ήταν η τέχνη του να παράγεις πόνο για να αποσπάσεις μια πληροφορία ή/και ομολογία. Ο καλός ανακριτής έπρεπε να είναι πάντα και καλός βασανιστής (να προκαλεί πόνο) αλλά και καλός γιατρός (να σταματάει τη διαδικασία λίγο πριν πεθάνει ο ανακρινόμενος). Τα πρώτα εργαλεία του ανακριτή (όργανα βασανιστηρίων) εμφανίζονται μαζί με τα πρώτα οργανωμένα κράτη πριν 5.000 χρόνια σε Μεσοποταμία και μετά στην Κίνα. Από τότε η επιστήμη της ανάκρισης δεν είχε καμία αλλαγή μέσα στον χρόνο. Ο ανακριτής βασάνιζε και ο ανακρινόμενος πονούσε.

Απαντώντας στον πλιάτσικα

Στο blog της metal attack αναδημοσιεύτηκε το κείμενό μου "Νομίζεις ότι δεν θα κράξω τους μουσικούς αλλά το κάνω" που μιλάει για τη συναυλία του πλιάτσικα με τη συμφωνική ορχήστρα του δήμου αθηναίων το βράδυ της πρωτοχρονιάς. Ο πλιάτσικας έστειλε όπως φαίνεται μια απάντηση, και κρίνω σκόπιμο να απαντήσω και εγώ, και μιας και η αρχική δημοσίευση ήταν εδώ, εδώ θα δοθεί και η απάντηση.

Νομίζεις ότι δεν θα κράξω τους μουσικούς αλλά το κάνω

Άντε γαμηθείτε μουσικοί

Παραμονή πρωτοχρονιάς και ενώ ετοιμάζομαι για διακοπές στη σερβία τα αυτιά μου πιάνουν νότες που δεν έχω ξανακούσει!

Μέσα στον οίκο ανοχής

 Είχα μια μικρή "περιπέτεια" πριν λίγο καιρό στη σπάρτη, όπου εργάζομαι, όταν μου ζητήθηκε να μελοποιήσω κάποια ποιήματα. Μου την δίνει όταν τα πράγματα καταλήγουν χειρότερα από αυτό που φαντάζεσαι... Παρακάτω εξιστορώ την συγκεκριμένη περίπτωση, και για να εξιλεωθώ θα κάνω και μια ανάλυση της μουσικής που έγραψα για να αποδείξω πως κατάφερα να τρολάρω κάτι φασιστάκια και να νομίζουν ότι ακούνε "ποιότητα".

ΦΥΛΑΞΕ ΤΟ ΣΩΣΙΒΙΟ, ΙΣΩΣ ΣΟΥ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ – παρέμβαση της Α.Κ.Α.στην πλ. Συντάγματος

Αναδημοσίευση από provo

Πώς θα σου φαινόταν η ιδέα να μάζευες ένα βράδυ τα πράγματά σου, ό,τι μπορούσες να σηκώσεις, ό,τι μπορούσες να χωρέσεις στη βαλίτσα σου, και να το βάλεις στα πόδια μαζί με τα παιδιά σου για να γλιτώσεις; Να μπεις σε καραβάνια πεζοπόρων στα τυφλά, να δώσεις στους δουλέμπορους -αν έχεις βέβαια τη δυνατότητα- ό,τι σου ζητήσουν για να σε βγάλουν από την εμπόλεμη ζώνη, για να αποφύγεις τα μπλόκα του καθενός που πολεμά για να καταλάβει την εξουσία, για να βγεις από τη χώρα, να φτάσεις σε κάποιο λιμάνι, να βρεις μια σάπια βάρκα να περάσεις απέναντι, κι ας μη τα καταφέρεις ποτέ… Τα τελευταία χρόνια, αυτή είναι η πραγματικότητα εκατομμυρίων ανθρώπων. Μάλιστα, οι περισσότεροι απ’ αυτούς ουδέποτε είχαν φανταστεί πως θα τους έβρισκε ένα τέτοιο κακό.

Μια απάντηση προς τον Τζήμερο και κάθε Τζημερο

Κυριακή βράδυ 6/12/2015 , πληροφορούμαι από φίλους/συντρόφους ότι τα προσωπικά μου στοιχεία είναι αναρτημένα στο διαδίκτυο από τον Θάνο Τζήμερο με δημόσια ανάρτησή του στην προσωπική του σελίδα στο facebook, ( τα δικά μου αλλά και της κ.Ζορμπαλά, εκθέτοντας προσωπικά δεδομένα, σε μια δόλια και ρουφιάνικη προσπάθεια να εμπλέξει ανθρώπους που αγωνίζονται , ανθρώπους που είναι αλληλέγγυοι σε κάθε μορφή αντιεξουσιαστικού αγώνα και να τους συνδέσει με το κυβερνών κόμμα τον Σύριζα.)

Εφτά χρόνια πριν

Η νέα δημοκρατία είχε κερδίσει για δεύτερη φορά τις εκλογές, μιας και ο "μπούφος" γιος του λαοπλάνου ανδρέα δεν έπειθε ακόμα, από τον σεπτέμβριο του 2007. Υπουργός εσωτερικών ο φίλος μας ο προκόπης. Το 2008 είδα τους αγαπημένους μου Fields of the Nephilim πρώτη φορά ζωντανά. Οι Metallica και οι Slipknot, αν και ποτέ δεν με ενδιέφεραν τόσο βγάλανε κάτι μαλακίες, οι Septic Flesh έγιναν SepticFlesh και κυκλοφόρησαν την δισκάρα Communion, οι Meshuggah το obZen, και οι

Ascension of the Watchers το μόνο τους άλμπουμ. Είχα αρχίσει να ξεκόβω από την μουσική σκηνή μιας και είχα αρχίσει να δουλεύω ως καθηγητής μουσικής.

Διπλωματία και κόλακες

Αναδημοσίευση από anarchy press

Στο διάβα των αιώνων η διπλωματία, και κυρίως η οικονομική της μορφή, είχε σημαντική παρουσία στις εξουσιαστικές κατακτήσεις. Σε πολλές περιπτώσεις κιόλας, παρουσιάζει πολλές ομοιότητες ως προς τον τρόπο διαχείρισής της, ανεξαρτήτως οικονομικού συστήματος και «έθνους» που αυτή εμφανίζεται. Βέβαια δεν μπορούμε να μιλήσουμε για διπλωματία, εάν δεν λάβουμε υπόψη μας και τη χρήση της δωροδοκίας, ως ένα βασικό συστατικό στοιχείο και μέσο δράσης της. Δεν είναι καθολικό, όμως, διότι η ύπαρξη κοινών συμφεροντικών στόχων ή γεωστρατηγικών επιλογών διαμορφώνει πεδία συνεννόησης και δράσης, ενώ επίσης η διείσδυση «πολιτιστικών» στοιχείων μέσα σε λαούς και εξουσιαστικά συστήματα διαχείρισης επιφέρουν αποτελέσματα απείρως πιο παραγωγικά και επωφελή για τους κυρίαρχους από οποιαδήποτε δωροδοκία ή στρατιωτική επιβολή.

Δεν είναι «λάθος», δεν είναι «προδοσία», είναι απλά η αριστερά στην εξουσία

Δεν είναι «λάθος», δεν είναι «προδοσία», είναι απλά η αριστερά στην εξουσία

Όταν οι αμύντορες της παγκοσμιοποίησης του κεφαλαίου φωνάζουν εναντίον της ισχυρής κυβέρνησης, δεν είναι μόνον υποκριτές, αλλά και αγνώμονες. Πού θα βρισκόταν το κεφάλαιο, αν δεν είχε κατορθώσει να ελέγξει την ισχυρή κυβέρνηση και να την βάλει να δουλεύει για αιώνες αποκλειστικά για το δικό του συμφέρον; Και πού θα βρισκόταν σήμερα το αυτοκρατορικό κεφάλαιο, αν η ισχυρή κυβέρνηση δεν ήταν αρκετά ισχυρή, ώστε να έχει εξουσία ζωής και θανάτου επί όλου του πλανητικού πλήθους; Πού θα βρισκόταν το κεφάλαιο χωρίς μια ισχυρή κυβέρνηση, ικανή να κόβει χρήματα προκειμένου να παράγει την εξουσία και τον πλούτο του κεφαλαίου;» (Αυτοκρατορία, Michael Hardt – Antonio Negri)

H OYTOΠIA, του Τόμας Μωρ

Αναδημοσίευση από anarchy press

Ο Τόμας Μωρ (1478 – 1535) γεννιέται στο Λονδίνο και σπουδάζει στη νομική σχολή και στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Είναι γνώστης νομικών, ιστορίας, μαθηματικών, κλασσικής λατινικής και ελληνικής γραμματείας και συγγραφέας πολλών έργων φιλοσοφικών αλλά και κωμωδιών. Λόγω της μορφώσεώς του –και της προσωπικότητάς του–, ανελίσσεται στην αγγλική κοινωνία. Παρ’ ότι διετέλεσε δικαστής και βουλευτής γίνεται ιδιαίτερα αγαπητός διότι είναι έντιμος, αμερόληπτος και έχει την τάση να προστατεύει τους φτωχούς. Τέλος βρίσκεται γραμματέας και σύμβουλος στην αυλή του αδίστακτου (και συζυγοκτόνου) βασιλιά Ερρίκου του 8ου.